“Jonas Wielandt junior: den dromer”

20170502_165801

“Jonas Wielandt junior: den dromer”

Veel mensen vragen zich af waar ik het in godsnaam vandaan gehaald heb om met Give it Back te starten. Hopeloos als het lijkt ben ik er toch aan begonnen. En om dat te begrijpen moeten we de klok meer dan 20 jaar terugdraaien.

508030c4c5489eeb6fce41a25ae11e87

Al van jongsaf was ik een serieuze (dag)dromer. Helemaal verzinken in mijn fantasie, dat vond ik geweldig. Ik kon in mijn bed uren liggen fantaseren over het reilen en zeilen in de wereld. Dat terwijl anderen droomden over voetbal, hun Nintendo , hun Playstation, hun lief, … Nee, dat was voor mij toen eigenlijk allemaal bijzaak, eerst de wereld redden 🙂 (althans in mijn hoofd toch)

Maar ik werd als kind al snel geconfronteerd met het feit dat ik alleen stond met mijn fameuze dromen. Niemand boeide zich in natuur, vervuiling, dierenleed, geschiedenis, … en ik werd heel vaak uitgelachen wanneer ik over zulke onderwerpen begon. Maar wat wil je? Als snotneus van 11 jaar zijn dat geen dingen waarmee je bezig moet zijn toch?
Het gevolg was dat ik een buitenbeentje werd en ik betrapte mezelf er op dat ik mijn dromen steeds meer en meer naar de achtergrond duwde. Het was allemaal niet “stoer” genoeg dus rolde ik maar mooi mee in het wereldje van voetbal, spelletjes & meisjes.

Als kind schreef ik vaak gedichten. Dit was voor mij toen een manier om mijn gevoelens en frustraties te uiten over het feit dat ik alleen stond in mijn oorlog tegen de rest van de wereld. Ik deed dit ook vaak over de liefde. Onderstaand gedicht “Een droom” is in 1998 geschreven. Dit om maar aan te tonen hoezeer ik er toen mee bezig was (vergeef me wel de vele schrijffouten, ik was 11 jaar).

20170502_165703_001

20170502_170719

Als ik nu de tijd had kunnen terugdraaien dan had ik wellicht (bijna) hetzelfde parcours afgelegd. Ik ben een rasecht voorbeeld van een laatbloeier. Toen was het werkelijk sociale zelfmoord om in deze wereld als 12-jarige de Greenpeace activist te gaan uithangen 😀

“Eerst de beste worden in voetballen, de coolsten zijn in de klas en een goed lief zoeken. Daarna de wereld redden …”

330084_220008021461862_1514313565_o

Bijna 20 jaar heeft het uiteindelijk geduurd voordat ik de “Foert” handdoek in de ring gooide en besloot het me niet meer aan te trekken. Op 30-jarige leeftijd hing ik mijn voetbalschoenen spreekwoordelijk aan de haak en stopte ik als competitie voetballer. Na 25 jaar 2x in de week gaan trainen en elk weekend een match (of soms 2) spelen voelde ik dat het tijd was voor andere dingen.

“Leef maar vooral laat ook leven” is zowat mijn levensmotto geworden.

En samen met dit schitterende nummer sluit ik dan ook mijn blogpost af. Dit nummer heb ik honderden – zoniet  duizenden – keren beluisterd als kleine snotneus. Het zal dan ook niet verbazen dat deze wordt afgespeeld wanneer ik dit leven vaarwel zeg 🙂

– JW –

Give it Back presentatie & “de verloren generatie”

Sinds het ontstaan van Give it Back was mijn oorspronkelijke hoofddoel om mensen terug meer affiniteit te doen krijgen met cultuur & natuur. Echter is mij op 1,5 jaar tijd pijnlijk duidelijk geworden dat bij mensen van mijn generatie en de generaties van onze ouders dit (voor 90%) dweilen is met de kraan open.

Mensen boeien zich niet meer om wat leeft & beweegt rondom hen (wat ik de “aquariumcultuur” noem) en wat cultuur (lees: geschiedenis) betreft misschien nóg minder. Daarom moet ik vaststellen dat dit vanuit mijn oogpunt “verloren generaties” zijn.

Echter is er nog hoop bij de jeugd, waar toch opvallend wel een keurpunt te bespeuren is. Zij stellen zich nu wel vragen over het hoe en wat van alles. En daar willen (lees: moeten) we op inspelen!

Deze morgen mocht ik voor het eerst de presentatie geven van Give it Back. In deze presentatie wordt de hedendaagse socio – culturele – natuur achterstand bij mensen besproken, wordt er eens naar onszelf gekeken vanuit een ander standpunt, wordt uitleg gegeven over vleermuizen, zwaluwen & (honing)bijen + de problematiek er rond, en worden mogelijke oplossingen besproken.

Vanaf volgend schooljaar zal ik actief inspelen op de jeugd door in klassen presentaties te geven en hen te laten mee doen aan toffe/educatieve workshops.

De mensen die aanwezig waren hadden zelfs een leuke cadeau in petto. Een volle spaarpot & €25 ingezameld geld. Hiermee zijn al de eerste 2 nestkasten voor ons gierzwaluwproject in Zelzate verzekerd!

Aflevering 10: “Ja, wij blijven (niet) getrouwd”

17546968_1098186300293342_1165946121698770542_o

Blind getrouwd aflevering 10.

Als ex deelnemer van Blind Getrouwd kon ik misschien gaan uitzoeken wie al dan niet getrouwd zou gebleven zijn. Maar wat Blind Getrouwd nu net zo boeiend maakt is om aflevering na aflevering de (de)evolutie te volgen van de koppels. Wanneer je naar Temptation Island kijkt is het misschien leuk om al op voorhand te weten wie met wie in bed gaat kruipen (*zucht*) maar in dit geval is dat toch even anders. Blind Getrouwd is een reality programma. Maar wel eentje met een nobel doel, namelijk mensen helpen aan wat de dag van vandaag een haast onmogelijke opdracht is geworden: de geschikte levenspartner vinden.

Ik heb bewust niet het woord “de ware” in de mond genomen. Omdat de “ware” enkelvoud is. En dat klopt niet, want op 8 miljard mensen loopt wel degelijk meer dan 1 ‘ware’ rond. Maar wat wél klopt is dat het moeilijk is om die te vinden, en wat ook klopt is dat sommige mensen die in hun hele leven nooit vinden. Maar daar ik ga nu niet over uitwijken, want dan kan ik algelijk een boek beginnen schrijven 😀

Dus, Blind Getrouwd, de finale …

Veerle & Nick

Veerle & Nicke waren (om het in voetbaltermen uit te drukken) het Barcelona van deze Champions League. Als een pletwals gingen ze door het experiment en als het ware Messi met Neymar bleken ze onhoudbaar! Je zou haast gaan denken “too good to be true”! Maar whatever, het is hen zo van harte gegund. Daarom niet alleen proficiat aan hen maar ook aan de matchmakers want dit was toch wel een schot in de roos.

Na aflevering 1 en 2 had ik nog iets of wat mijn twijfels (door het over enthousiasme van Nick) maar al snel bleken die twijfels ongegrond. Veerle & Nick, go go go !!!

Sally & Mathias

Sally & Mathias zijn voor mij – ik ging bijna zeggen de grootste ontgoocheling – maar dat klopt niet. Het zat er gewoon van dag 1 niet in bij deze 2. Het leek in de lucht te hangen … Al moet ik wel zeggen dat ik de match wel begrijp en dat ze op papier wel potentieel hadden. Dus ik kan de matchmakers hier niets verwijten.

Maar als ik zo vrij en eerlijk mag spreken leek het eerder aan Sally te liggen dan aan Mathias. Was Sally er niet klaar voor? Deed Sally zo omdat Mathias gewoon echt haar type niet is? Was Mathias misschien iets te nonchalant/enthousiast in het begin waardoor Sally afgeknapt is?

Hoe dan ook, het heeft niet mogen baten tussen deze 2. Maar na de uitzendingen zullen ze vast en zeker wel hun ding vinden. Het zijn los van elkaar heel 2 toffe & sociale mensen en ze hebben er een leuke ervaring op zitten!

Evelien & Nicolas

Van alle deelnemers is Nicolas zonder twijfel de meest besproken figuur. In bijna al mijn blogs over Blind Getrouwd was ik erg hard wanneer het over hem ging. Maar hey, wat ik ook geschreven en gezegd heb, hij weet mij – als rol van criticaster hier – nu toch ook de mond te snoeren.

Zo zie je maar, dat ook al maak je – in mijn ogen – een aantal fouten die cruciaal kunnen zijn. Als je de juiste persoon voor je hebt die daar door kan kijken, of die daarmee kan om gaan, dat het toch kan slagen.

Laat het mij gewoon zo stellen: in normale omstandigheden, wanneer je iemand leert kennen, en je doet als man of vrouw zoals Nicolas deed in het begin. Dan gaat het merendeel van de mensen gaan lopen!

Ben & Tine

“Ocharme Ben!” Nee, nee, ocharme Tine! Hoe mensen haar zo bekritiseerd en afgebroken hebben. Het is een schande. Aantrekkingskracht is iets dat je NIET zelf in de hand hebt. Je vindt iets mooi of je vindt iets niet mooi, je voelt iets of je voelt niets, je voelt je aangetrokken of je voelt je niet aangetrokken, punt.
Ok, ik ga akkoord als je zegt dat het jammers is. Maar jeezes mensen elke dag zijn er wel duizenden “Tine & Ben” verhalen hoor. Nu wordt daar eens op ingezoomd en lijkt het een super groot drama. Het blijft een reality programma en geen romantische film he 🙂
Ben is een goede gast ja. En Ben is een grappige en toffe kerel ja. Maar dat Tine toch niets meer voelt voor hem daar kan ze niet aan doen. Moet ze dan met elke goeie of toffe gast waar ze zich niet tot aangetrokken voelt gaan trouwen?

Ben en Tine hebben er echt alles aan gedaan om het experiment te doen slagen (veel meer zelfs dan Sally en Mathias) en het is niet gelukt. Ze hebben nu beiden een leerrijke ervaring achter de rug en kunnen als vrienden uit elkaar gaan. Ook mooi toch?

Slot

Blind getrouwd seizoen 2 mag als “zeer geslaagd” bestempeld worden. Ook al zijn niet alle koppels nog samen, toch doen zulke matchmakings het procentueel nog altijd beter dan wijzelf in de “echte” wereld. Het is de dag van vandaag gewoon geen evidentie meer om in onze drukke rush maatschappij (waarin we alles willen kunnen en doen) nog een geschikte levenspartner te vinden (die ook nog eens alles wil kunnen en doen). Ik kan daarom experimenten zoals “Blind Getrouwd” en “Vind je lief” alleen maar toejuichen!

Om relaties de dag van vandaag te doen slagen moet er (veel) meer zijn dan alleen maar liefde. Maar toegegeven, het blijft moeilijk om verder te kijken dan uw liefdesneus lang is.

Hoe dan ook, op welke manier je ook je soulmate vindt. Als je hem of haar gevonden hebt dan heb je pas écht de lotto gewonnen!

JW

Aflevering 8 & 9: “Het einde van het experiment is nabij”

media_xll_9507035.jpg

Blind getrouwd aflevering 8 & 9.

Wat me in deze 2 afleveringen vooral bij blijft is hoe weinig sommige koppels echt samen doen. Direct samen wonen én tevens ook allen direct gaan werken vind ik niet echt goed. Men zou na de huwelijksreis zeker nog 1 of zelfs 2 weken thuis moeten zijn samen om te wennen, de goede balans te vinden én om samen leuke dingen te doen.

Veerle & Nick

Van alle 4 de koppels waren Veerle & Nick het enige koppel waarvan ik het snelst overtuigd was dat ze zouden samen blijven. Ik zie hen heel graag bezig en het is bewonderenswaardig hoe ze op korte tijd zo naar elkaar toegegroeid zijn. Het lijkt alsof ze al jaren samen zijn met elkaar.

Van hen is het wel vrij duidelijk dat ze opnieuw het ja-woord zullen geven 🙂

Sally & Mathias

Sally & Mathias was het koppel waar ik het meest van op mijn honger ben blijven zitten. Week na week leek het wel een herhaling. 1. Samen eten in de keuken 2. Samen in de zetel 3. Sally met de gsm in de hand en Mathias met de laptop op de schoot. Brrrr, zo werkt het niet he!

Maar Sally leek vanaf dag 1 niet veel interesse te hebben in Mathias. Wat Mathias zei over interesse hebben en vragen stellen dat klopt. Als je écht interesse hebt in iemand dan wil je daar alles van weten. Sally haar antwoord van “dat zit niet in mijn karakter” was eerder een smoes denk ik. Mathias heeft geduldig gewacht tot Sally een stap zou zetten maar die kwam er tot nu toe niet.

Ik dacht eerst dat ze sowieso “nee” zouden zeggen op het einde van het experiment maar als je hun reactie zag tijdens het laatste stukje zou je denken dat ze opnieuw “ja” zullen zeggen. Maar als ze dat doen schat ik hun slaagkansen uiteindelijk toch heel laag in. Sally en Mathias zijn wel een goede match maar Sally lijkt er (op tv) soms gewoon niet klaar voor.

Evelien & Nicolas

Nicolas, het spijt me heel erg, maar wat je soms zegt en uw houdingen naar Evelien toe .. Dat zijn echte relatiekillers. Jaloers, opdringerig, handtastelijk, té emotioneel, … en daarbij nog eens alles en iedereen laten vallen voor Eveline –> NOT DONE.

Zij zullen wel opnieuw hun ja-woord geven maar op lange termijn geef ik hen geen enkele kans op slagen. De fouten die Nicolas maakt zijn de fouten die véél mensen maken in hun eerste relatie. Op zich zijn ze wel een heel goede match, en ze hebben zeker heel veel potentieel. Maar zoals Nicolas nu doet, nee …

Ben & Tine

Velen zullen Tine wellicht verwijten naar Tine haar hoofd slingeren want “Ben is toch zo ne goeien en lieven gast”. Vanaf dag 1 had Tine het moeilijk om op uiterlijk vlak een klik te maken met Ben. Het kan nu eenmaal voorvallen dat iemand van uiterlijk écht uw type niet is (ook al is hij/zij dat van innerlijk wel). Maar echt alle respect voor Tine .. Voor alle moeite die ze toch gedaan heeft om een klik te krijgen met Ben. Ben probeert wel te doen alsof dat bij hem ook niet is maar hij kan het écht niet weg steken dat hij wel degelijk veel interesse heeft in Tine. Uiteraard begrijp ik hem wel, want het is natuurlijk niet leuk om voor Vlaanderen een blauwtje te moeten lopen. Hoe dan ook geen zorgen Ben. Na dit programma zal je keuze genoeg hebben 😉

Van alle 4 de koppels waren Ben en Tine ongetwijfeld het meest interessant om te volgen. Dit omdat ze veel gelijkenissen vertoonden met 2 koppels uit het vorige seizoen en omdat het gewoon boeiend is om te weten of je vanuit een louter innerlijke match toch nog naar meer kan groeien.  Maar ik vrees dat het op het einde een “njet” zal worden en dat ze als vrienden uit elkaar gaan.

“Voor slachtvee is het leven een eeuwig durende Holocaust”

slachthuis+tielt+dierenmishandeling.jpg

Toen ik het bericht op Facebook zag verschijnen over de folterpraktijken van varkens in het slachthuis van Tielt, vroeg ik me direct één ding af: hoeveel mensen hebben effectief naar dit filmpje gekeken? Want ik durf er om wedden dat héél veel mensen het bewust genegeerd hebben en hopen dat het snel uit hun nieuwsoverzicht verdwijnt. En weet je waarom? Omdat we maar al te goed beseffen dat we met z’n allen medeplichtig zijn. We weten dat het gebeurt, we weten dat het niet koosjer is, maar we negeren het maar al te graag zodat we ons lekker stukje vlees niet zouden moeten opgeven …

Het lijkt het wel een scenario uit de Holocaust. Iedereen wist toen ook wat er met de Joden gebeurde, maar niemand die erover piepte. Het werd stilzwijgend aanvaard …

En dat is wat de dag van vandaag gebeurt. We noemen onszelf graag een dierenvriend omdat we een hond, kat, kippen, paard, konijnen, enzovoort lopen hebben in onze tuin. Maar we spelen wel (bijna) allemaal heel gretig ons stukje vlees naar binnen, waarvan we weten dat de kans groot is dat het gruwelijk aan zijn/haar einde is gekomen. Is dat eigenlijk niet een beetje (heel) hypocriet?

Waar we naar zouden moeten streven is dat de dieren een waardig leven hebben én waardig aan hun einde komen, dat we met z’n allen minder vlees eten, dat vlees duurder wordt (en het overige geld gebruikt wordt voor een waardig(er) leven én einde), dat er meer focus komt op vegetarisch eten, dat er grondigere controles komen in veeboerderijen en nog meer in slachthuizen, dat er overal camera’s komen in slachthuizen, dat mensen die werken in slachthuizen gescreend worden, dat er op de etiketten van ons vlees labels komen waarin men de oorsprong kan zien van het dier + aantal sterren voor de waardigheid van leven, en last but not least een absoluut totaalverbod op onverdoofd slachten.

In mijn lijstje komen daarom al geen lammetjes, kuikens & kalveren voor. Eén van de mooiste wereldwonderen is de geboorte, maar in de realiteit spreken we over duizenden stuk voor stuk grote drama’s. Maar niet lang na de geboorte worden moeder en baby al gescheiden om geslacht te worden (omdat dat vlees “lekkerder/malser” is). Waar is onze waardigheid dan eigenlijk naartoe?
Wat ook niet op mijn lijstje staat zijn konijnen. Niet per se omdat ik er zelf 2 heb lopen maar wel omdat konijnen van alle dieren die gekweekt worden voor hun vlees het meest stressgevoelig zijn. Het gevolg daarvan is dat al heel veel konijnen de dood vinden nog voor ze effectief geslacht worden. Tevens zullen paarden ook niet op mijn lijstje voor komen. Heel hypocriet ook eigenlijk maar gewoon omdat het “niet juist” aanvoelt. Wist je trouwens, dat lammetjes die geslacht worden krijsen als een baby?

Ja, ik eet ook mijn stukje vlees, en nee, ik ben (voorlopig) nog niet van plan om 100% vegetarisch te worden. Maar ik wil gerust meer betalen (bio vlees) zodat ik weet dat de omstandigheden waarin het dier leefde goed waren en dat het waardig aan zijn/haar einde komt. Voor veel vegetariërs zal dit wellicht in het verkeerde keelgat schieten. Maar we moeten realistisch zijn en ergens beginnen. Men kan niet verwachten dat we in onze diepgewortelde bourgondische cultuur op 1, 2, 3 allemaal vegetariërs worden.

“Rome isn’t built in a day”

Tenslotte hoop ik dat men na het zien van deze beelden eindelijk eens stopt met vegetariërs te bashen. Dat men eens stopt met hen als een soort van aliens te zien omdat ze geen vlees eten. De enige reden waarom men ze zo uitfoetert is omdat we beseffen dat ze gelijk hebben. Net zoals mensen die drinken of drugs gebruiken anderen er ook toe aanzetten om hun eigen fouten te verdoezelen.
We moeten vegetariërs juist respecteren, want zij zijn meer dan ons in staat verder te kijken dan hun maag groot is. Zij zijn de enige die zichzelf écht dierenvriend mogen noemen.

Blind getrouwd aflevering 7: “de vraagtekens”

1794114

Blind getrouwd aflevering 7.

Na de 4de aflevering zou je nog gaan geloven dat alle 4 de koppels de finish zouden halen en getrouwd gaan blijven. Maar na aflevering 7 lijkt die hoop echter een illusie. Ik heb bij 2 koppels echt mijn twijfels. Ook hoe sommige koppels het experiment aanpakken lijkt me verre van ideaal.

Veerle & Nick

Je zag hoe Veerle in de eerste afleveringen als een zelfzekere sterke vrouw over kwam die zich niet zomaar liet inpalmen. Maar naarmate het experiment vorderde zag je haar beetje per beetje smelten voor de charmes van Nick. Nu ze lijkt te beseffen dat ze volledig aan het vallen is voor hem krijgt ze schrik om gekwetst te worden. Het is een teken dat de vlindertjes in haar buik hun werk aan het doen zijn. Nick lijkt er heel rustig bij te blijven, en ik hoop dat het niet zomaar een veroveringstocht aan het worden is maar hij het ook écht meent met Veerle. Als dat zo is ziet het er echt schitterend uit voor deze 2!

Sally & Mathias

Bij Sally & Mathias krijg ik keer op keer een plaatsvervangend ongemakkelijkheidsgevoel. Dat was zo al vanaf aflevering 1. Het lijkt maar niet los te komen tussen die 2 en ze maken in mijn ogen de fout door niet actief dingen samen te gaan doen. Hele dagen naar tv kijken en dingen apart doen? No way he, zo werkt het experiment niet! Inge en ik ging voortdurend uit eten, gingen samen gaan sporten, trokken de stad in, deden boodschappen, …

Ofwel is het gewoon zo dat 1 van beide (ofwel allebei) toch niet voldoende overtuigd is van de ander waardoor er ook geen moeite in gestoken wordt. In dit geval heb ik de indruk dat er bij Sally een gebrek aan interesse is waardoor het voor Mathias moeilijk is om toenadering te zoeken.In ieder geval als ze zo voort blijven doen zullen ze alleen maar verder uit elkaar groeien.

Eveline & Nicolas

Eerlijk, Nicolas is de mannelijke versie van wat ik het meest vrees in een vrouwelijke partner. Namelijk iemand die heel possessief is en daar nog eens bij heel handtastelijk. Hoe Eveline dit blijft verdragen is mij echt een raadsel .. Maar in ieder geval ik geef hen op deze manier geen enkele kans op slagen. Zijn instelling van “ik moet toch doen wat mij het gelukkigste maakt, en dat is op dit moment bij haar zijn” is in mijn ogen volledig fout. Eveline heeft gelijk als ze zegt dat hij niet teveel mag opgeven voor haar. Het werkt niet alleen enorm verstikkend maar het is daarnaast niet gezond ook op lange termijn. Je hebt een leven en als je een relatie hebt komt die persoon bij dat leven. Het is niet zo dat wanneer je een relatie hebt dat die persoon opeens je leven mag worden, dat is volledig verkeerd. Nicolas is de fout aan het maken die veel mensen maken in hun eerste relatie(s). Hopelijk zien de experten dit ook in en proberen ze hem zoveel mogelijk bij te sturen.

Ben & Tine

2 weken geleden kreeg Tine nog bakken kritiek op haar “onbeschofte eerlijkheid”. Maar als je haar nu bezig ziet, hoe ze zich volledig smijt voor het experimenten er echt iets van probeert te maken: WOW! En je merkt dan ook duidelijk aan Ben dat wanneer Tine moeite doet hij daar niet ongevoelig voor blijft. Ben krijgt het steeds moeilijker om zich (bewust) afstandelijk te gedragen tegenover Tine omdat hij haar écht leuk vindt. Het is afwachten hoe Tine zal reageren wanneer hij meer en meer dichterbij probeert te komen. Bij deze 2 kan het nog allebei de kanten uit. Ofwel gaat Tine gaan lopen ofwel stelt ze zich beetje bij beetje toch open voor Ben. Ook al lijkt het tij bij Tine te keren, toch blijf ik denken dat het uiteindelijk een “net niet” zal worden bij deze 2 (ook al hoop ik het omgekeerde).