Dag 11 en 12: bussen missen, falende darmen en andere disputen

Dag 11: na een extra dag Manuel Antonio was het de bedoeling om 1 dag naar Uvita te gaan. Uvita is dé place to be om walvissen te spotten, en dat staat naast dolfijnen ook hoog op mijn verlanglijstje (kinderdroom 2.0).

Om 6u check ik uit op mijn hostel om om 6u30 in het centrum van de stad mijn bus te halen naar Uvita. De held (zonder nadenken) die ik ben wil ik met de lokale bus naar het centrum (busstation) rijden. Maar die “local bus” kwam natuurlijk niet opdagen. Had ik gewoon een taxi gebeld dan was ik 3 of 4 dollar kwijt en was ik mooi op tijd.

Niet dus, en ik mocht met het schaamrood op de wangen terugkeren naar mijn hostel. De receptioniste had al snel door dat ik nog maar eens een blooper beging (de dag ervoor was ik al 4x verloren gelopen op zoek naar een “gemakkelijk te vinden” waterval) en kon het plezier op haar gezicht niet verbergen.

Gevolg: 3u wachten op de volgende bus. En ik had al een voorgevoel dat dit het begin was van een failed day.

Eenmaal gearriveerd in Uvita spoedde ik mij al badend in het zweet (want het was bloedheet en elke meter met mijn backpack & co was er 1 teveel)  naar mijn hostel (Cascada Verde) want ik wist dat de namiddag boot tours soms nog rond 13u vertrokken. 

En ik had gelijk .. De uitbaters konden helaas niks van Engels (enkel Spaans en Duits) dus ik begon nerveus te worden. Met handen en voeten dan uitgelegd dat ik “dolphina en Whalos tour” wou doen en dan begrepen ze het uiteindelijk. Echter, de tour vertrok om 13u al (het was 12u25) dus ik zwierde de bagage in mijn “kamer” en vertrok halsoverkop naar la playa met de taxi.

Eindelijk dacht ik, nu kan ik rustig de boot tour doen. Maar de chauffeur besloot mij af te zetten aan de verkeerde tour organisatie, daarna nog eens de verkeerde organisatie en na veel bellen “telefona a la hostel i demanda tour operator” (man wat ik soms uit kraamde om iets duidelijk te maken) en toen begreep hij eindelijk waar hij moest zijn. Geen verwijt naar de man toe, want ik ben degene die geen Spaans kan en niet hij degene die geen Engels kon.

Opgejaagd als een kieken zonder kop arriveerde ik eindelijk op de juiste plaats. 20min te laat wel, en ze stonden al hevig tekenen te doen dat ik moest opschieten. Voor de tour zelf bleken we uiteindelijk maar met 3 te zijn (een Duits koppel dat haast geen Engels kon en ikzelf) dus dat viel ook al wat tegen. Walvissen hebben we uiteindelijk niet gezien, slechts enkele kleine dolfijnen van ver. De failed day was compleet 😁

Dag 12: ik werd vroeg wakker al zwetend en ik had krampen in mijn darmen. Ik wist dus hoe laat het was en spurtte naar de wc. Een uurtje later mocht ik de spurt nog eens over doen en ik kon mij “ondertussen” bezig houden met het tellen van muggenbeten.

De hostel was voor mij iets heel speciaals. Alles was open (ook de kamers), er waren geen ramen, er was enkel een keuken waar je zelf kon koken en alles was heel basic (wat de bedoeling was van deze hostel). Heel rustig en een heel mooi uitzicht op de natuur rondom!

Omdat mijn was begon te ruiken (lees: stinken) had ik gisteren mijn was afgegeven om te laten wassen. Het zou me 5 dollar kosten en het zou zeker klaar zijn tegen dat ik weg ging, dus ik dacht waarom niet. Toen ik mijn was ging vragen verwezen ze mij naar de tuin waar alles hing te drogen. Het was al heel vroeg heel warm dus ik ging ervan uit dat alles al mooi droog zou zijn.

Maar niet dus 😂  Het was 9u, en om 10u moest ik mijn bus zien te halen in het centrum van Uvita om naar Chacarita te reizen (tussenstop voor eindbestemming Puerto Jimmenez). Er zat niks anders op dan mijn zo goed als kletsnatte kleren in te pakken. Mijn backpack woog nu een TON en het duurde niet lang of de zweetdruppels verzamelden zich op mijn voorhoofd 😥

Je kan hier je bus tickets kopen in een bus station, op de bus zelf of in een winkel die ook bus tickets verkoopt. Het hangt ervan af welk soort van rit je doet.

Omdat de bus maar niet kwam opdagen besloot ik mijn goed hart eens boven te halen. Ik stak de straat over en ging bij de lokale fruitboer aan de overkant een grote watermeloen kopen (+-5 dollar). Dit deelde ik uit aan alle puffende wachtenden (toeristen en locals) in ons kot (lees: sauna).

Als het aan mij lag deed ik elk uur een nieuwe t shirt aan, maar dat was helaas niet echt een optie. Zweten en ondergaan dus 😎😧

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s