Opstel voor Nederlands (2001): heldin

In 2001 (al een hele tijd geleden dus) moesten we een opstel schrijven over wie een held(in) was voor ons.

2001: Opstel voor Nederlands: Heldin (Elvira)

Alhoewel ik haar nooit goed gekend heb is ze toch een heldin voor mij, want als zij niet zo’n moedige vrouw was geweest dan had ik wss nooit bestaan ..

Elvira is geboren op 19 augustus 1909 in een arm arbeidersgezin, ze had een broer en een zus. Haar vader was een hardwerkende metser en haar moeder huisvrouw, ze waren thuis heel arm en gingen dagelijks op klompen naar school. Elvira’s vader moest heel de tijd gaan werken om voor inkomen te kunnen zorgen en was daarom haast nooit thuis! Toen de eerste wereldoorlog gedaan was en de Duitsers aan het terugtrekken waren… Elvira’s grootvader ging een kijkje nemen boven door het raam naar de terugkerende Duitsers, toen de Duitsers hem zagen, hebben ze hem genadeloos doodgeschoten! De oorlog was gedaan en dan dit nog!

Elvira’s gezin was zeer katholiek en ging elke zondag naar de mis. Toen ze op een zondag in de mis zaten, werd haar moeder zeer onwel en ging buiten naar het toilet. Elvira merkte dat haar moeder heel lang weg bleef en ging een kijkje nemen, toen ze de deur van het toilet open deed, lag haar moeder half dood op de grond! Met tranen in de ogen en vol angst hebben ze haar al stuntelend thuis gebracht. Ze was enorm ziek en is diezelfde avond nog gestorven! Elvira was 12 jaar, haar jongere broer 9 jaar en haar zusje 1,5 jaar oud! Zij moest zich dus op 12 jarige leeftijd ontfermen over haar broer en zusje want vader was haast nooit thuis om te gaan werken. Op school, in de speeltijden kwam ze telkens naar huis om haar broer en zus te helpen, tijdens de lessen zat ze zelfs kleren te breien!

Elvira moest constant heel hard werken en had het heel erg moeilijk! Haar tante heeft haar dan ook geholpen. Ze was 14,5 jaar toen Elvira’s tante haar naar de stad bracht en ervoor zorgde dat ze werk had, ze kon terecht bij een rijk koppel en werkte daar als dienster, ze moest van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat hard werken! Ze moest steeds heel vroeg opstaan en ging pas slapen als de laatste gasten weg waren! Toen Elvira 21 was, trouwde ze met een beroepsmilitair. Op 24 jarige leeftijd is haar eerste dochter (mijn grootmoeder) geboren. Een paar jaar later is de tweede wereldoorlog uitgebroken. Mijn grootmoeder heeft haar vader dan voor een laatste keer gezien, hij was beroepsmilitair en was verplicht mee te strijden in de oorlog tegen de Duitsers. In die oorlog is hij opgepakt door Duitsers, na een tijd kon hij alles niet meer aan en heeft hij zichzelf opgehangen! Mijn overgrootmoeder was er helemaal kapot van en voelde zich in de steek gelaten. Ze stond er weeral helemaal alleen voor! Ze moesten dan vluchten voor de oprukkende Duitsers. Ze nam de trein naar Brussel, naar Doornik, en uiteindelijk kwamen ze aan in Deurn, de hele stad stond in brand door de vele bombardementen van de Duitsers. Toen werden ze met een Belgische legerauto naar Frankrijk gevoerd, naar een boerderij. Daar hadden ze het voor een tijdje ‘goed’ tot daar ook de Duitsers binnenvielen. Een Belgische sergeant kwam naar Elvira en zei: “Je kan met ons mee terugtrekken of naar een brouwerij gaan, maar als ze je dan gesnapt wordt door de Duitsers vermoorden ze jullie. Ze hebben toch dat risico genomen en zijn er uiteindelijk geraakt! Ze het daar opmerkelijk goed, het was een grote ruimte die onderverdeeld was in kamers van gordijnen. Na enkele maanden kwam een man naar hen en schreeuwde: “De oorlog is voorbij, de oorlog is voorbij!” Toen ze dat hoorde, nam ze de trein terug naar huis, ze is samen met haar zus terug naar hun huis gegaan en dan bij hun zus gaan wonen.

Toen ze terug in hun eigen huis waren, hadden ze het heel moeilijk. Ze moest voor eten zorgen, ze moest alle dagen heel lang wachten in een brouwerij om aan eten te geraken. En het eten in die brouwerij was haast niet eetbaar! De soep was enkel water met af en toe eens aardappelen.

Elvira was oorlogsweduwe en ontving geld van de staat en een jaar later is haar dochter, (mijn grootmoeder dus) ook getrouwd. Mijn meme had een broer en een zus. Zij was de oudste van de drie. Elvira haar nieuwe man had een behoorlijk goed inkomen, hij werkte in het teerkot van vroeger. Het waren mijn overgrootmoeders mooiste jaren van haar ganse leven. Elviraa ontving ook nog een extra schadevergoeding van de oorlog. met dat geld hebben ze zich een huis gekocht. samen hebben ze van het huisje hun ‘droomhuis’ gemaakt en ze waren echt gelukkig. Ze hebben daar 22 jaar gewoond. Maar ook aan dat geluk kwam een einde, toen haar man 56 was, kreeg hij een zware hartaanval. Hij kon niet meer werken en weer moest Elvira alles alleen doen! Een tijd later krijgen ze het bericht dat hun (mooie) huis onteigend werd! Elvira’s man was al zo ziek en had al zoveel problemen met zijn hart en toen hij dat hoorde werd het veel erger! Ze hebben dan een nieuw huis gekocht en zijn daar gaan intrekken. Kort daarna werd Elvira haar man ernstig ziek, op 6 december 1976 brachten ze hem naar het ziekenhuis. Hij kon niet meer genezen worden en zou sterven. Het was toen hartje winter en heel koud en toch is Elvira hem hem dagelijks komen bezoeken met de bus tot hij uiteindelijk op 20 maart 1977 overleed. Elvira was nu helemaal kapot, maar toch is blijven volhouden. Elvira was toen 67 jaar, ze woonde al 2 jaar in het nieuw huis. Tot haar 85 jaar was ze een zelfstandige vrouw, toen moest ze naar het ziekenhuis door allerlei problemen. Ze kreeg daar heel zware medicatie, die medicatie was zo zwaar dat ze er zels lam van werd en dat ze zelfs niet meer kon slikken. Dan hebben ze haar naar vita bebracht, daar herstelde ze met nog een paar oudjes. Ze heeft dan een pacemaker gehad omwille van haar hart maaar daarna is ze weer ziek geworden. Ze wilde niet meer naar huis en wilde bij niemand gaan wonen, ze heeft haar huis verkocht en is in een rusthuis gaan wonen! Het ging weer goed met haar maar na een tijd ging het weer bergaf. Ze werd weeral naar het ziekenhis gebracht en mijn grootmoeder vroeg om die zware medicatie niet meer te geven omdat ze niet wilden dat het weer zou gebeuren! Maar ze luisterden niet en gaven haar weer die pillen. Hetzelfde gebeurde, weer zo lam en ze begon heel raar te doen. Ze zag dingen die er niet waren …! Die pillen hadden hun tol geeist. Ze werd weer naar de vita gebracht. Dan brachten ze haar naar Heide B, daar herstelde ze goed, maar niet genoeg, ze was ziek, oud en moe, ze werd dan naar een ander rusthuis gebracht, nu een waar demente mensen naartoe worden gebracht! Ze mocht niet meer naar buiten en werd zelfs in een gesloten afdeling gestoken. Ze herkende haar eigen familie niet meer (ze vroeg keer op keer wie ik was) omdat ze er zo erg aan toe was! Ze was niet meer gelukkig en uiteindelijk stierf ze heel ongelukkig! Mijn grootmoeder zou gewild hebben dat ze haar huis nooit verkocht om daar gelukkig aan haar einde te kunnen komen! Maar het mocht niet zijn, ze stierf te Assenede op 19 februari 1998!

“Elk jaar dat ze naar mijn verjaardagsfeest kwam, was ik aan het bokken omdat ik van die ‘ellendige oude vrouw’ slechts 300 frank kreeg, ik was altijd aan het bokken als ik met m’n ouders mee moest dat ‘wrak dat zelfs m’n naam niet meer wist’ gaan bezoeken, ik fluisterde keer op keer in m’n broers oor dan het zo erg prikte als ik haar kustte en ik maakte daar dikwijls grapjes over!”

“Maar nu heb ik spijt, heel veel spijt, want die oude vrouw die mij ‘maar’ 300 frank gaf op m’n verjaardag en die met heel veel tegenzin bezocht is degene waar ik nu enorm veel respect voor heb! Ze heeft gestreden in haar leven, ze heeft veel moeten doorstaan, het was een sterke vrouw en ik ben echt trots op haar! Maar ik was toen te jong en te dom om dat te kunnen begrijpen. Ik wou het niet begrijpen maar ik wou dat ik haar kon vertellen hoezeer het mij spijt en hoe trots ik wel niet ben op haar! En al het geld dat ze me ooit gegeven heeft, zou ik haar teruggeven en ik zou haar vertellen met trotse glimlach dat haar terugzien de mooiste cadeau was die ik maar kon krijgen!”

Jonas Wielandt, voorjaar 2002

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s