“In de schaduw van mijn hart” – Tiener poëzie

Als kind kon ik (en nog altijd trouwens) lopen dromen en fantaseren over alles wat leeft en beweegt in het leven. Ik schreef toen vaak teksten om frustraties en/of gevoelens te uiten. Dit kon gaan over liefde of vriendschap maar vaak ook gewoon over het leven. Ik heb als kind een mooie jeugd gehad en ik wenste soms dat ik eeuwig kind kon blijven. Geen zorgen, kunnen spelen, geen stress over jobs of geld, …

In deze tekst refereer ik naar het verleden. Hoe je vandaag nog alles beleeft en gisteren mist maar hoe morgen gisteren weer een stap verder doet lijken. En al die “gisterens” samen maken ons uiteindelijk tot wie we vandaag geworden zijn.

Gedicht 1.png

1 jonge merel versus 1000 kuikens, de hypocrisie

Gisteren kreeg ik een telefoon van het WTT (Wildlife Taxi Team) om een pas uit het ei gekomen mereltje (zie foto) naar het VOC (Vogelopvangcentrum in Merelbeke) te brengen. Het was uit het nest gevallen en werd gelukkig gevonden door 3 attente meisjes.

20170725_160203.jpg

De 3 vriendinnen hebben de merel op advies van de WTT dispatcher in een doos gestoken met  een handdoek en een warmte element (opgewarmd water in een plastieken fles). Daarna was het nog aan mij om hem veilig tot in het VOC te brengen.

Zo gezegd zo gedaan. Een hele operatie van 3 uur om zo’n hulpeloos wezentje te redden zou je gaan denken. Maar daar doen we het net voor: degene die geen kans meer hebben toch nog een kans geven!

Maar bij aankomst was ik geschokt door een beeld dat in mijn netvlies gebrand blijft staan.

20170725_164651kuikens

Duizend(en) kuikens lagen op de grond, morsdood. En daar stond ik dan met dat mereltje in mijn handen …

Mijn hart brak in duizend stukken. Stuk voor stuk allemaal drama’s lagen daar voor mij in een oorverdovende stilte.

Nadat ik eerst het mereltje liet verzorgen ging ik verhaal gaan halen bij Nick (eigenaar van het VOC). Hij vertelde mij dat dit allemaal haantjes zijn. Na het uitkomen van de eieren in de fabriek (want dat zijn het echt) worden kippen en haantjes gescheiden. Omdat haantjes niet nuttig zijn worden ze levend in een grote zak gestoken en nadien vergast.

Toen gaf ik de opmerking dat dit ergens wel hypocriet is als je ziet welk werk ze allemaal doen in het VOC en Nick begreep dit wel. “Maar”, vertelde hij, “Uilen, valken, vossen, … die opgevangen worden in het VOC moeten ook eten krijgen”. De haantjeskuikens zouden anders sowieso toch als slachtafval eindigen.

En ook al begrijp ik dit standpunt wel, toch blijft het een keiharde confrontatie met onze hypocriete consumptiemaatschappij.

Ondertussen ben ikzelf al flexitariër geworden en probeer ik zo weinig mogelijk vlees en kip te eten. Maar op de duur stel je jezelf wel de vraag “wat mag ik nu eigenlijk wél nog eten!?”.
Want melk mag ook niet (koeien komen hun stal bijna niet meer uit en hun kalfjes worden na de geboorte direct van de moeder gescheiden om als kalfsvlees te eindigen), kaas ook niet (sappen uit de magen van koeien worden gebruikt voor het maken van kaas), eieren ook niet (legbatterijen), vlees ook niet (door erbarmelijke leef én slachtomstandigheden), kip ook niet (want voor elke kip sterft ook een haantje), …

Er is voor mij maar één grote conclusie: we zijn gewoon met veel te veel op deze planeet. Zoveel monden die moeten gevoed worden (en ze willen bijna allemaal vlees, vis en kip) waardoor het onmogelijk geworden is om nog op een “normale” manier beesten te kweken en te slachten. Waar vroeger een boer 10 varkens op een dag moest slachten zijn dat er nu 1000 geworden.

*ZUCHT*

– JW –

Pura Vida: “Genieten en laten genieten”

In Costa Rica spreken de mensen elkaar aan met “Pura Vida”, wat letterlijk “puur leven” betekent. Dit slaat op de harmonie tussen mens en natuur, geluk en het feit dat elk levend wezen telt.

Costa Rica is een schoolvoorbeeld voor de wereld als het op natuur(behoud) aan komt. Het respect voor wat leeft en beweegt is daar nog heel groot (in tegenstelling tot bij ons).

Deze “Pura Vida” heeft me heel erg geïnspireerd in mijn plannen voor de toekomst. Vanaf dit najaar start ik een zaak(je) waar “genieten & laten genieten” centraal staan. Momenteel ben ik volop in opleiding voor (bio)wijn en vanaf september zal ik als Ambassadeur voor Biodyvino biowijn promoten en biowijndegustaties gaan geven. Vanuit mijn liefde voor dier en natuur past dit perfect in het plaatje en mijn missie is dan ook de conventionele wijnen die nu door mensen gedronken wordt vervangen door bio(dynamische)wijnen.

Daarnaast is er ook het “laten genieten”. Dit slaat op dier en natuur rondom ons. Mijn doel is hier om mensen aan te zetten voedsel, nestkasten en planten/bloemenzaad in hun tuin te voorzien. Maar omdat het oog ook wat wil en met het oog op duurzaam natuurbehoud heb ik gekozen voor exclusieve producten.

Vanaf eind oktober / begin november zal alles te bezichtigen zijn in de splinternieuwe toonzaal (Sala de Pura Vida) te Zelzate. Je zal er biowijn en/of biokaas kunnen komen proeven, natuurproducten komen bekijken, voeder en nestkasten voor wilde vogels bestellen, …

En dan als kers op de taart zal in het voorjaar van 2018 de idyllische tuin (Terraza de Verano) open gaan. Hier kunt u (voorlopig) 1 dag per week bij goed weer een biowijntje kan komen drinken en de bijhorende biokaas kan proeven. Het is een plaats waar je even helemaal vergeet dat je in Zelzate bent en je tot rust kan komen.

Meer info op Pura Vida Zelzate en misschien tot binnenkort op 1 van onze biowijndegustaties 😉

Give it Back presentatie & “de verloren generatie”

 

Sinds het ontstaan van Give it Back was mijn oorspronkelijke hoofddoel om mensen terug meer affiniteit te doen krijgen met cultuur & natuur. Echter is mij op 1,5 jaar tijd pijnlijk duidelijk geworden dat bij mensen van mijn generatie en de generaties van onze ouders dit (voor 90%) dweilen is met de kraan open.

Mensen boeien zich niet meer om wat leeft & beweegt rondom hen (wat ik de “aquariumcultuur” noem) en wat cultuur (lees: geschiedenis) betreft misschien nóg minder. Daarom moet ik vaststellen dat dit vanuit mijn oogpunt “verloren generaties” zijn.

Echter is er nog hoop bij de jeugd, waar toch opvallend wel een keerpunt te bespeuren is. Zij stellen zich nu wel vragen over het hoe en wat van alles. En daar willen (lees: moeten) we op inspelen!

Deze morgen mocht ik voor het eerst de presentatie geven van Give it Back. In deze presentatie wordt de hedendaagse socio – culturele – natuur achterstand bij mensen besproken, wordt er eens naar onszelf gekeken vanuit een ander standpunt, wordt uitleg gegeven over vleermuizen, zwaluwen & (honing)bijen + de problematiek er rond, en worden mogelijke oplossingen besproken.

Vanaf volgend schooljaar zal ik actief inspelen op de jeugd door in klassen presentaties te geven en hen te laten mee doen aan toffe/educatieve workshops.

De mensen die aanwezig waren hadden zelfs een leuke cadeau in petto. Een volle spaarpot & €25 ingezameld geld. Hiermee zijn al de eerste 2 nestkasten voor ons gierzwaluwproject in Zelzate verzekerd!

Aflevering 10: “Ja, wij blijven (niet) getrouwd”

17546968_1098186300293342_1165946121698770542_o

Blind getrouwd aflevering 10.

Als ex deelnemer van Blind Getrouwd kon ik misschien gaan uitzoeken wie al dan niet getrouwd zou gebleven zijn. Maar wat Blind Getrouwd nu net zo boeiend maakt is om aflevering na aflevering de (de)evolutie te volgen van de koppels. Wanneer je naar Temptation Island kijkt is het misschien leuk om al op voorhand te weten wie met wie in bed gaat kruipen (*zucht*) maar in dit geval is dat toch even anders. Blind Getrouwd is een reality programma. Maar wel eentje met een nobel doel, namelijk mensen helpen aan wat de dag van vandaag een haast onmogelijke opdracht is geworden: de geschikte levenspartner vinden.

Ik heb bewust niet het woord “de ware” in de mond genomen. Omdat de “ware” enkelvoud is. En dat klopt niet, want op 8 miljard mensen loopt wel degelijk meer dan 1 ‘ware’ rond. Maar wat wél klopt is dat het moeilijk is om die te vinden, en wat ook klopt is dat sommige mensen die in hun hele leven nooit vinden. Maar daar ik ga nu niet over uitwijken, want dan kan ik algelijk een boek beginnen schrijven 😀

Dus, Blind Getrouwd, de finale …

Veerle & Nick

Veerle & Nicke waren (om het in voetbaltermen uit te drukken) het Barcelona van deze Champions League. Als een pletwals gingen ze door het experiment en als het ware Messi met Neymar bleken ze onhoudbaar! Je zou haast gaan denken “too good to be true”! Maar whatever, het is hen zo van harte gegund. Daarom niet alleen proficiat aan hen maar ook aan de matchmakers want dit was toch wel een schot in de roos.

Na aflevering 1 en 2 had ik nog iets of wat mijn twijfels (door het over enthousiasme van Nick) maar al snel bleken die twijfels ongegrond. Veerle & Nick, go go go !!!

Sally & Mathias

Sally & Mathias zijn voor mij – ik ging bijna zeggen de grootste ontgoocheling – maar dat klopt niet. Het zat er gewoon van dag 1 niet in bij deze 2. Het leek in de lucht te hangen … Al moet ik wel zeggen dat ik de match wel begrijp en dat ze op papier wel potentieel hadden. Dus ik kan de matchmakers hier niets verwijten.

Maar als ik zo vrij en eerlijk mag spreken leek het eerder aan Sally te liggen dan aan Mathias. Was Sally er niet klaar voor? Deed Sally zo omdat Mathias gewoon echt haar type niet is? Was Mathias misschien iets te nonchalant/enthousiast in het begin waardoor Sally afgeknapt is?

Hoe dan ook, het heeft niet mogen baten tussen deze 2. Maar na de uitzendingen zullen ze vast en zeker wel hun ding vinden. Het zijn los van elkaar heel 2 toffe & sociale mensen en ze hebben er een leuke ervaring op zitten!

Evelien & Nicolas

Van alle deelnemers is Nicolas zonder twijfel de meest besproken figuur. In bijna al mijn blogs over Blind Getrouwd was ik erg hard wanneer het over hem ging. Maar hey, wat ik ook geschreven en gezegd heb, hij weet mij – als rol van criticaster hier – nu toch ook de mond te snoeren.

Zo zie je maar, dat ook al maak je – in mijn ogen – een aantal fouten die cruciaal kunnen zijn. Als je de juiste persoon voor je hebt die daar door kan kijken, of die daarmee kan om gaan, dat het toch kan slagen.

Laat het mij gewoon zo stellen: in normale omstandigheden, wanneer je iemand leert kennen, en je doet als man of vrouw zoals Nicolas deed in het begin. Dan gaat het merendeel van de mensen gaan lopen!

Ben & Tine

“Ocharme Ben!” Nee, nee, ocharme Tine! Hoe mensen haar zo bekritiseerd en afgebroken hebben. Het is een schande. Aantrekkingskracht is iets dat je NIET zelf in de hand hebt. Je vindt iets mooi of je vindt iets niet mooi, je voelt iets of je voelt niets, je voelt je aangetrokken of je voelt je niet aangetrokken, punt.
Ok, ik ga akkoord als je zegt dat het jammers is. Maar jeezes mensen elke dag zijn er wel duizenden “Tine & Ben” verhalen hoor. Nu wordt daar eens op ingezoomd en lijkt het een super groot drama. Het blijft een reality programma en geen romantische film he 🙂
Ben is een goede gast ja. En Ben is een grappige en toffe kerel ja. Maar dat Tine toch niets meer voelt voor hem daar kan ze niet aan doen. Moet ze dan met elke goeie of toffe gast waar ze zich niet tot aangetrokken voelt gaan trouwen?

Ben en Tine hebben er echt alles aan gedaan om het experiment te doen slagen (veel meer zelfs dan Sally en Mathias) en het is niet gelukt. Ze hebben nu beiden een leerrijke ervaring achter de rug en kunnen als vrienden uit elkaar gaan. Ook mooi toch?

Slot

Blind getrouwd seizoen 2 mag als “zeer geslaagd” bestempeld worden. Ook al zijn niet alle koppels nog samen, toch doen zulke matchmakings het procentueel nog altijd beter dan wijzelf in de “echte” wereld. Het is de dag van vandaag gewoon geen evidentie meer om in onze drukke rush maatschappij (waarin we alles willen kunnen en doen) nog een geschikte levenspartner te vinden (die ook nog eens alles wil kunnen en doen). Ik kan daarom experimenten zoals “Blind Getrouwd” en “Vind je lief” alleen maar toejuichen!

Om relaties de dag van vandaag te doen slagen moet er (veel) meer zijn dan alleen maar liefde. Maar toegegeven, het blijft moeilijk om verder te kijken dan uw liefdesneus lang is.

Hoe dan ook, op welke manier je ook je soulmate vindt. Als je hem of haar gevonden hebt dan heb je pas écht de lotto gewonnen!

JW

Aflevering 8 & 9: “Het einde van het experiment is nabij”

media_xll_9507035.jpg

Blind getrouwd aflevering 8 & 9.

Wat me in deze 2 afleveringen vooral bij blijft is hoe weinig sommige koppels echt samen doen. Direct samen wonen én tevens ook allen direct gaan werken vind ik niet echt goed. Men zou na de huwelijksreis zeker nog 1 of zelfs 2 weken thuis moeten zijn samen om te wennen, de goede balans te vinden én om samen leuke dingen te doen.

Veerle & Nick

Van alle 4 de koppels waren Veerle & Nick het enige koppel waarvan ik het snelst overtuigd was dat ze zouden samen blijven. Ik zie hen heel graag bezig en het is bewonderenswaardig hoe ze op korte tijd zo naar elkaar toegegroeid zijn. Het lijkt alsof ze al jaren samen zijn met elkaar.

Van hen is het wel vrij duidelijk dat ze opnieuw het ja-woord zullen geven 🙂

Sally & Mathias

Sally & Mathias was het koppel waar ik het meest van op mijn honger ben blijven zitten. Week na week leek het wel een herhaling. 1. Samen eten in de keuken 2. Samen in de zetel 3. Sally met de gsm in de hand en Mathias met de laptop op de schoot. Brrrr, zo werkt het niet he!

Maar Sally leek vanaf dag 1 niet veel interesse te hebben in Mathias. Wat Mathias zei over interesse hebben en vragen stellen dat klopt. Als je écht interesse hebt in iemand dan wil je daar alles van weten. Sally haar antwoord van “dat zit niet in mijn karakter” was eerder een smoes denk ik. Mathias heeft geduldig gewacht tot Sally een stap zou zetten maar die kwam er tot nu toe niet.

Ik dacht eerst dat ze sowieso “nee” zouden zeggen op het einde van het experiment maar als je hun reactie zag tijdens het laatste stukje zou je denken dat ze opnieuw “ja” zullen zeggen. Maar als ze dat doen schat ik hun slaagkansen uiteindelijk toch heel laag in. Sally en Mathias zijn wel een goede match maar Sally lijkt er (op tv) soms gewoon niet klaar voor.

Evelien & Nicolas

Nicolas, het spijt me heel erg, maar wat je soms zegt en uw houdingen naar Evelien toe .. Dat zijn echte relatiekillers. Jaloers, opdringerig, handtastelijk, té emotioneel, … en daarbij nog eens alles en iedereen laten vallen voor Eveline –> NOT DONE.

Zij zullen wel opnieuw hun ja-woord geven maar op lange termijn geef ik hen geen enkele kans op slagen. De fouten die Nicolas maakt zijn de fouten die véél mensen maken in hun eerste relatie. Op zich zijn ze wel een heel goede match, en ze hebben zeker heel veel potentieel. Maar zoals Nicolas nu doet, nee …

Ben & Tine

Velen zullen Tine wellicht verwijten naar Tine haar hoofd slingeren want “Ben is toch zo ne goeien en lieven gast”. Vanaf dag 1 had Tine het moeilijk om op uiterlijk vlak een klik te maken met Ben. Het kan nu eenmaal voorvallen dat iemand van uiterlijk écht uw type niet is (ook al is hij/zij dat van innerlijk wel). Maar echt alle respect voor Tine .. Voor alle moeite die ze toch gedaan heeft om een klik te krijgen met Ben. Ben probeert wel te doen alsof dat bij hem ook niet is maar hij kan het écht niet weg steken dat hij wel degelijk veel interesse heeft in Tine. Uiteraard begrijp ik hem wel, want het is natuurlijk niet leuk om voor Vlaanderen een blauwtje te moeten lopen. Hoe dan ook geen zorgen Ben. Na dit programma zal je keuze genoeg hebben 😉

Van alle 4 de koppels waren Ben en Tine ongetwijfeld het meest interessant om te volgen. Dit omdat ze veel gelijkenissen vertoonden met 2 koppels uit het vorige seizoen en omdat het gewoon boeiend is om te weten of je vanuit een louter innerlijke match toch nog naar meer kan groeien.  Maar ik vrees dat het op het einde een “njet” zal worden en dat ze als vrienden uit elkaar gaan.